Lente

Vrolijk straalt het prille zonnetje

Haar jeugdige warmte op ons balkonnetje

Tortelduiven kirren er blij op los

Verliefden zien door de bomen weer het bos

Met een brede lach op het gelaat

Huppelen de kinderen buiten op straat

Een haasje kijkt me ondeugend aan

Een veulen probeert voorzichtig op eigen benen te staan

Kieviten die kwetteren

Eentjes die spetteren

Merels die zingen

Knoppen die zich ter nauwer nood kunnen bedwingen

Ik zie ganzen die sjansen

Bijen die vrijen

Krokussen en narcissen

Die elkaar nooit meer willen missen

Zelfs de kraai en de koolmees raken niet uit gekust

Alles juicht en bruist van levenslust

Ik voel vlinders die wiebelen

Verlangens die kriebelen

Heel kwetsbaar, blij en naakt

Als of de schaal van het ei voor het eerst wordt aangeraakt

En terwijl ik het beekje hoor klateren

De lammetjes zie schateren

En een ooievaar bespeur die een vreugdekreet slaakt

Dan weet ik het zeker: De lente ontwaakt!